Laurowiśnia – uprawa i pielęgnacja w ogrodzie

Laurowiśnia (Prunus laurocerasus) to zimozielony krzew liściasty, który zyskuje coraz większą popularność w ogrodach prywatnych i przestrzeniach publicznych. Zachwyca bujnym, błyszczącym ulistnieniem, szybkim wzrostem i zdolnością do tworzenia gęstych żywopłotów. Dzięki swojej odporności na cięcie i dekoracyjnemu wyglądowi utrzymywanemu przez cały rok, stanowi atrakcyjną alternatywę dla tradycyjnych iglaków.

Poznaj moje inne wpisy!

Laurowiśnia - charakterystyka

Na początek, przedstawiam krótką ale rzeczową charakterystykę tej rośliny.

Pokrój: zwarty, krzaczasty lub szeroko rozłożysty, zależnie od odmiany. Dorasta zazwyczaj do 2–4 m wysokości i podobnej szerokości.
Pędy: elastyczne, gęsto ulistnione, często przewisające u odmian o luźniejszym pokroju.
Liście: zimozielone, duże (10–15 cm), skórzaste, eliptyczne lub lancetowate, intensywnie zielone, błyszczące z wierzchu.
Kwiaty: białe, drobne, zebrane w wyprostowane grona o długości do 12 cm. Silnie pachnące.
Kwitnienie: przypada na maj; kwitnie raz w sezonie, choć pojedyncze kwiaty mogą pojawić się jesienią.
Owoce: małe, czarne pestkowce dojrzewające jesienią – dekoracyjne, ale trujące. Są pokarmem dla ptaków.
Długość życia: długowieczna, dobrze pielęgnowana może rosnąć kilkadziesiąt lat.

Sadzenie laurowiśni

Termin: najlepiej wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji lub jesienią, gdy ziemia jest wilgotna, a roślina nie jest obciążona intensywną wegetacją.
Sadzenie z doniczki: Warto delikatnie rozluźnić bryłę korzeniową oraz umieścić roślinę na poziomie gruntu. Wskazane lecz nie obowiązkowe jest również wcześniejsze namoczenie bryły. Pamiętajmy, żeby roślina nie została posadzona głębiej niż rosła wcześniej. Nie ma konieczności przycinania korzeni ani części nadziemnej. Cięcie może być pomocne, jeśli chcemy aby od początku roślina ładnie się rozkrzewiała.
Z odkrytym korzeniem: Należy przyciąć korzenie tak, aby usunąć korzenie martwe i uszkodzone. Osobiście przycinam korzenie o około jedną czwartą, tak aby korzenie dostały bodziec do rozwoju. Takie rozwiązanie sprawdza się u mnie najlepiej. Przy takim zabiegu, kiedy część korzenia została usunięta, warto pamiętać aby przyciąć również część nadziemną rośliny adekwatnie do ubytku korzeniowego ( pamiętając, że przy wykopywaniu krzewu ze szkółki prawie zawsze takowy ubytek następuje). Taki zabieg pozwoli nam zachować podstawową równowagę roślinki i wspomoże ją przy adaptacji do nowych warunków. W rezultacie nasza laurowiśnia szybciej zacznie rosnąć.
Rozstaw: w przypadku żywopłotu zaleca się co 60–80 cm, natomiast jako soliter – minimum 1,5 m od innych roślin.

Laurowiśnia - najlepsza gleba i stanowisko

Poniżej wyjaśniam, jakie warunki glebowe i świetlne będą najlepsze.

Stanowisko: najlepiej półcień lub cień, choć dobrze znosi także stanowiska słoneczne, jeśli gleba jest odpowiednio wilgotna.
Gleba: żyzna, próchniczna, dobrze przepuszczalna, lekko kwaśna do obojętnej. Roślina poradzi sobie również na mniej urodzajnych glebach, lecz wymaga stanowiska bez zastoin wodnych – nie lubi „mokrych nóg”.

Nawożenie laurowiśni

Wraz z początkiem sezonu dobrze jest zastosować dobry nawóz wieloskładnikowy. W trakcie sezonu można kontynuować nawożenie organiczne bądź chemiczne. Z uwagi na to, iż laurowiśnia dobrze znosi lekko kwaśną glebę można stosować nawozy azotowe. Nawozić można nawet dwa razy w sezonie (nie licząc nawozu wieloskładnikowego na ,,start’’). Dzięki temu nasz krzew otrzyma jeszcze większą siłę wzrostu.

Natomiast bliżej jesieni zaprzestaje się stosować nawozy zawierające azot aby nie pobudzać nowych wzrostów i dać roślinie dobrze zdrewnieć przed zimą. Zamiast tego stosuje się tak zwane nawozy jesienne, które nie zawierają azotu, a za to ze zwiększoną ilością fosforu, potasu i magnezu.

Podczas uprawy pojemnikowej stosuje się połowę standardowej dawki co 3-4 tygodnie.

Uwaga!: Pamiętajcie, że powyżej przedstawione są tylko moje sugestie i doświadczenia. Najlepsze nawożenie jest wtedy, kiedy roślina faktycznie tego potrzebuje. Nawożenie będzie się różniło u osób posiadających bardzo dobrą, żyzną glebę od tych osób z glebą mniej urodzajną.

Podlewanie

Podlewanie jest szczególnie ważne w pierwszym roku po posadzeniu. Młode rośliny mają płytki system korzeniowy i są bardziej narażone na przesuszenie. W okresach suszy warto podlewać rzadziej, ale obficie – tak, by woda dotarła głębiej. W kolejnych latach laurowiśnia radzi sobie już dobrze bez częstego podlewania, choć w wyjątkowo upalne lato doceni dodatkową porcję wilgoci.

Rozmnażanie laurowiśni

Laurowiśnię z sukcesem można rozmnażać przez sadzonki. Najlepsze terminy to przeważnie wczesna wiosna ( sadzonki zdrewniałe) lub lato (sadzonki półzdrewniałe). Przygotowując sadzonki, pobiera się zdrowe pędy o długości 10-15 cm, usuwa dolne liście i umieszcza w przepuszczalnym podłożu (np. mieszance torfu i piasku bądź perlitu). Warto użyć ukorzeniacza.

Cięcie laurowiśni

Laurowiśnia to roślina, która doskonale znosi cięcie, co czyni ją idealną do formowania żywopłotów. Poniżej dowiesz się jak i kiedy przeprowadzać cięcie tego niezwykłego krzewu.

Rodzaje cięcia:

Żywopłot: regularne cięcie 2–3 razy w sezonie. Najlepsze terminy przypadają zwykle na maj, lipiec i wrzesień.
Pielęgnacyjne/sanitarne: usuwamy uszkodzone lub przemarznięte pędy wczesną wiosną.
Formowanie: dobrze reaguje na formowanie – można tworzyć z niej geometryczne formy, łuki lub „zielone ściany”. Wymaga to lat i nabrania wprawy, ale efekty są tego warte.

Wskazówka: używaj ostrych narzędzi, aby nie szarpać liści – poszarpane brzegi szybko brązowieją i szpecą roślinę. Dla zachowania maksymalnego efektu zdobniczego używajcie nożyc tradycyjnych zamiast elektrycznych..

Choroby i szkodniki laurowiśni

Choć laurowiśnia jest stosunkowo odporna, czasem mogą pojawić się problemy. Najczęściej występują plamistość liści, mączniak prawdziwy lub szara pleśń, szczególnie przy zbyt gęstym sadzeniu i dużej wilgotności. Aby zapobiec chorobom grzybowym, warto zapewnić roślinom przewiewne stanowisko i unikać podlewania po liściach.

Z owadów zagrożeniem bywa ćma bukszpanowa, mszyce oraz miseczniki – szkodniki te można zwalczać przy użyciu środków ekologicznych lub specjalistycznych preparatów ochronnych.

Regularna obserwacja drzew i krzewów oraz odpowiednia pielęgnacja zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób i szkodników.

Zastosowanie laurowiśni w ogrodzie

Laurowiśnia to roślina niezwykle uniwersalna. Sprawdza się zarówno w ogrodach nowoczesnych, jak i naturalistycznych. Najczęściej sadzona jest w formie żywopłotów – gęstych, zimozielonych i eleganckich, które zapewniają prywatność i tłumią hałas. Doskonale prezentuje się także jako soliter, w grupach krzewów ozdobnych czy w zestawieniach z różanecznikami i hortensjami. Niższe odmiany można sadzić w donicach, tworząc efektowne dekoracje tarasowe i balkonowe.

Krzewy uprawiane w doniczkach zaleca się zabezpieczać na zimę.

Mrozoodporność

Laurowiśnia wykazuje umiarkowaną mrozoodporność. Odmiany takie jak ‘Herbergii’ czy ‘Novita’ dobrze znoszą zimy w większości regionów Polski (strefa 6A–6B), jednak w surowszych warunkach mogą przemarzać końcówki pędów. Ten krzew posiada płytki system korzeniowy, dlatego zimą szczególnie groźna jest tzw. susza fizjologiczna. Z uwagi na powyższe rośliny należy podlewać późną jesienią i osłaniać przed wiatrem.

Jednakże ten krzew ozdobny bardzo dobrze regeneruje się nawet po silnych mrozach.

Popularne odmiany laurowiśni

Wśród licznych odmian laurowiśni warto wymienić te najczęściej spotykane w ogrodach:

‘Herbergii’ – zwarty pokrój, średni wzrost, bardzo odporna na mróz, idealna na żywopłoty.
‘Caucasica’ – silnie rosnąca odmiana, dorasta do 3 m, o dużych, błyszczących liściach.
‘Otto Luyken’ – niska, kompaktowa, doskonała do nasadzeń pojedynczych i pojemników.
‘Zabeliana’ – rozłożysta, szybko rosnąca, dobrze znosi przycinanie.
‘Novita’ – odmiana o dużych liściach i bardzo dobrej odporności na mróz i choroby.

Dobór odmiany zależy od funkcji, jaką roślina ma pełnić w ogrodzie – niskie formy będą idealne do obwódek i rabat, natomiast te silniej rosnące świetnie sprawdzą się w formie zielonego parawanu.

Ciekawostki i zalety

Liście długo utrzymują się po ścięciu – często wykorzystywane w bukieciarstwie.
Jeden z nielicznych krzewów zimozielonych tolerujących cień.
Dobrze komponuje się z paprociami, hortensjami i hostami.

Podsumowanie

Podsumowując, laurowiśnia to doskonała propozycja dla osób poszukujących eleganckiej, zimozielonej rośliny do ogrodu. Dzięki swojej wszechstronności – zarówno jako roślina soliterowa, jak i żywopłotowa – znajduje zastosowanie w ogrodach nowoczesnych, klasycznych i naturalistycznych. Choć nie jest całkowicie bezobsługowa, przy odpowiedniej pielęgnacji, odwdzięcza się całoroczną zielenią, gęstym pokrojem i pięknym kwitnieniem. Dodatkowo przy odpowiednich cięciach zachwyca rozmaitymi formami

Masz pytania dotyczące cięcia, chorób albo wyboru odmiany? Zostaw komentarz – chętnie pomogę!